Storythai

รักเธอมากกว่าเดิม

ดองได ไว้นานมากมาย

ไดเกือบเน่าไปซะละ อันเนื่องมาจาก ขี้เกีจ และ ก็ไม่มีเวลา

เกิดเรื่องมากมายในช่วงระยะเวลาที่หายไป

ทั้งเรื่องดีและเรื่องที่มันทำให้เราทะเลาะกัน

บางเรื่องมันอาจจะทำให้เราเรากันน้อยลง

แต่ด้วยความรักที่มันยังมีให้กันอยู่

มันค่อยๆเติมขึ้นเรื่อยให้เท่าเดิมหรือมากขึ้น

ขึ้นกรุงเทพฯไปเมื่อ ศุกร์ ที่แล้ว

ทำงาน ประมูลรถ เหนื่อยทุกครั้งที่ไป

ต้องตื่นเช้าทำงานถึงเย็น  พ่อก็ชอบกดดัน

เวลาทำงาน เฮ้ออออ  ไม่อยากทำ ก็จะหาว่าไม่ช่วยงานที่บ้านอีก

จะเอาอะไรกับคนอย่างเราให้มากหนักหนา

อย่ามาได้ตั้งความหวัง ว่ากิจการที่บ้าน จะยกให้

ไม่อยากจะทำงานค้าขาย มันไม่ชอบยังไงก็ไม่รู้

เหมือนไม่ใช่คนช่างพูดช่างจาล่ะมั้ง  มันเลยกลัวที่จะทำไม่ได้

ทุกวันนี้ ที่กลับมาเรียนที่บ้านเพราะอะไร  ไม่ใช่เพราะพ่อแม่ หรอ

แค่นี้ก็น่าจะเห็นได้แล้วมั้ง ว่าไม่ได้เป็นลูกเนรคุณ หรอก

แต่อย่างบังคับกันให้มากหนัก มันกดดัน ทำให้เกิดเบื่อที่บ้าน

อย่างเรื่อง รถ ที่ใช้อยู่  เฮ้อออ  เคืองที่บ้านไปหลายวัน

อะไรที่ตกลงกันแล้ว ไง มาเปลี่ยนแปลง ไม่รักษาคำพูดล่ะ

ไม่ได้ยึดติดอะไรกับเรื่องรถหรอก นะ  แค่ทำไรทำไมไม่คิดถึงลูกมั้ง

ไม่บอกกันสักคำ  เหมือนกรูไม่สำคัญงั้น สิ  หลังจากที่ทะเลาะกับที่บ้าน

พ่อแกคงเห็นว่าไม่พอใจ  ก็เลยทำข้อตกลงกันใหม่

ว่าจะไม่มายุ่งอะไรกับรถที่ใช้อยู่  รอให้บอกก่อนว่าจะขาย

ถึงจะมีสีทธิ์ขาย  ก็ให้ทำได้อย่างที่พูดเหอะว๊า

เรื่องของเรา

รู้มั๊ย ตอนที่ได้เห็นหน้านู๋ หลังจากไม่ได้เจอกันนาน

แว๊บแรกที่เห็น อยากเข้าไปกอดจัง คิดถึงมากมาย

แต่ทำไงได้คนเยอะชิบแป๋ง  อายคน

ระหว่างที่นั่งกินไรกันอยู่  นู๋รู้มั๊ยในใจป๋าคิดว่าไง

ดีใจจังที่ได้คบกัน แต่พูดไปนู๋คงจะไม่เชื่อ

อาจจะเป็นเพราะไม่ค่อยแสดงออกมาให้เห็นละมั้ง

และตลอดระยะเวลาที่ไม่ได้เจอกัน คุยแต่โทรศัพท์

ป๋าคงไม่ทำอะไรให้นู๋ได้เชื่อใจ หรือมั่นใจในตัวป๋าเลย

เพราะป๋าจะไม่ค่อยแคร์นู๋สักเท่าไร หนัก  เพราะอะไรหน่ะหรอ

อาจจะเหงามั้ง อยากให้มาอยู่ใกล้ๆ พยายามทำให้ตัวเองเข้มแข็ง

ไม่อ่อนแอให้ใครเห็น แต่ในใจนี่สิ  เหงาจะเป็นจะตาย

อาจจะเป็นเพราะไม่เคยได้ใช้ชีวิตแบบห่างจากแฟนสักเท่าไรหนัก

เลยมันยังปรับตัวเองไม่ได้ล่ะมั้ง  พยายามทำให้คนอื่นเค้าได้เห็น

ว่าเราก็อยู่ได้ถ้าไม่มีเค้าอยู่ใกล้ๆ พยายามฝืนตัวเอง

การใช้ชีวิตแบบคนเดียว มันเหงา ถึงแม้จะมีคนรอบข้างมากมายก็ตาม

คุณจะรู้สึกเหมือนอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้

ถ้าอะไรที่มันทำให้นู๋น้อยใจหรือไม่พอใจ  ป๋าอยากจะให้นู๋ได้รับรู้

ว่าป๋าไม่ได้ตั้งใจที่จะให้เป็นแบบนั้น

ป๋ารักนู๋มากนะ

ทุกครั้งที่นู๋ร้องไห้ หัวใจป๋าแทบแตกสลาย

มันเจ็บกว่าที่นู๋เจ็บ แต่ก็ไม่แสดงให้เห็นออกมา

ป๋ารู้นะทุกวันนี้ นู๋ยังไม่เชื่อใจป๋า ในเรื่องแฟนเก่า

แต่ป๋ารู้ดี ว่าตอนนี้ความรู้สึกป๋าเป็นไง

มันเหมือน เจ็บแล้วก็ไม่อยากจะไปเจ็บอีก

อยู่กับคนที่เห็นค่าในตัวเราไม่ดีกว่าหรอ

และนู๋  นู๋เป็นคนที่เห็นค่าในตัวป๋ามาตลอด

ป๋าเชื่อนะ ว่านู๋จะทำได้เท่าเค้าหรือดีกว่าเค้าซะด้วยซ้ำ

เรื่องของแฟนเก่า

อ้อมโทรหาเพื่อที่จะปรึกษาเรื่องที่เค้าจะคบคนใหม่

แว๊บ แรกที่ได้ยิน จุกเล็กน้อย แต่ก็รู้สึกว่าเค้าคงเจอ

คนที่ดีกว่าเราแล้วมั้ง แต่พอเอ่ยชื่อ คนใหม่ที่เค้าจะคบ

เท่านั้นแหละ รู้สึกเป็นห่วงขึ้นมาทันที

เป็นห่วงใน ฐานะ คนเคยคบกันมากกว่า

และขอ อ้อมไป ว่าอย่าคบเหอะ คนนี้

อาจจะเป็นเพราะ โต้ นิสัยคล้ายๆกันละมั้ง

กลัวว่าเค้าต้องเจออะไรที่เค้าเคยเจอ และก็

รู้สึกเห็นใจในสิ่งที่เค้าเจอมาตลอดที่คบกับเรา

ก็รู้ว่าเรามันไม่ดีสักเท่าไรหนัก ทำกับเค้าไว้เยอะ

เลยไม่อยากให้เจออีก 

แต่ในเมื่อห้ามไม่ได้ การหวังดีของเรา

กลับกลายให้เค้าคิดว่า เรา เป็นหมาหวงก้าง

งั้นก็แล้วแต่  ก็ขออวยพร ให้เค้ารักกันนานๆ

รักเค้าให้มากกว่าฉันก็ดี

อย่าได้เจออะไรเหมือนกับที่เคยเจอกับฉัน

ในสิ่งที่ฉันทำกับเธอไป ได้โปรดอย่าให้เจออีก

ไม่อยากเธอต้องมาเสียใจอีกหลายๆครั้ง

ด้วยความเป็นห่วง......ในฐานะ คนเคยรักกัน

ป๋าหวังว่านู๋คงจะเชื่อป๋าสักนิดนะ เรื่องนี้

ป๋าไม่ได้รู้สึกที่อยากจะกลับไปคบกับอ้อมอีก

ถ้าถามว่ายังรักอยู่มั๊ย = คงจะตอบได้ว่า ก็ยังเป็นห่วงอยู่

ถ้าถามว่ายังอยากกลับไม่คบมั๊ย = ไม่อยาก

อยู่กับนู๋ มันทำให้ป๋ารู้สึกว่าตัวเองมีค่าขึ้นล่ะมั้ง

รู้สึกเหมือนอยากจะดูแล นู๋ ไปตลอดชีวิต

อยากจะยืนเคียงข้างกันไปตลอด

เพราะนู๋เข้าใจในสิ่งที่ป๋าเป็น และไม่คิดจะให้ป๋าเปลี่ยน

แต่ขอแค่ให้ปรับปรุง

ขอบคุณนะที่เข้าใจ

ดีใจจัง พรุ่งนี้จะได้เจอกันแล้ว..........

ขอบคุณพรมลิขิตที่ทำให้เราเจอกัน

ขอบคุณที่ทำให้เราได้รักกัน

ขอบคุณที่เห็นค่าในตัวป๋า

ขอบคุณที่เข้าใจในสิ่งที่ป๋าเป็นมาตลอด

ขอบคุณที่รักกัน

ขอบคุณที่ไม่ทิ้งกันไปไหน

จะตอบแทนความรู้สึกที่นู๋ให้ป๋ามันมาตลอด ด้วยกัน ไม่ทิ้งกันไปไหน เช่นกัน

ป๋ารักนู๋นะคับ